Een regenradar bestaat eigenlijk uit twee delen: een meting en een voorspelling, en het verschil daartussen is precies waar veel verwarring ontstaat.
De meting: wat er al gebeurd is
Radarstations sturen radiogolven de lucht in. Regendruppels kaatsen een deel daarvan terug, en hoe harder het regent, hoe sterker dat signaal. Door dat continu te doen ontstaat een kaart van waar het op dit moment regent en hoe hevig. Dit deel is geen voorspelling — het is een meting van de afgelopen minuten.
De voorspelling: nowcasting
Voor de komende tijd gebruikt een regenradar nowcasting: de bewegingsrichting en snelheid van bestaande buien worden doorgetrokken naar de nabije toekomst. Geen volledig weermodel, maar een rekensom op basis van wat er net gebeurde.
Dat maakt nowcasting sterk op de korte termijn — de eerstkomende twee uur — en minder betrouwbaar naarmate je verder vooruitkijkt. Buien kunnen namelijk ook ontstaan, aanwakkeren of oplossen, en dat is lastiger te voorspellen dan alleen een bestaande bui verplaatsen.
Waarom Droogdoor bij 2 uur stopt
Droogdoor toont daarom bewust niet meer dan 2 uur vooruit, in stappen van 5 minuten. Dat is de periode waarin een nowcast doorgaans het bruikbaarst is voor een concrete beslissing: nu vertrekken, of nog even wachten.
Bekijk de live regenradar voor Nederland om te zien hoe dit er in de praktijk uitziet, lees hoe betrouwbaar een regenradar twee uur vooruit eigenlijk is, of waarom een regenradar soms niet klopt.